فکر میکنم تنها فرقمون با آدمای بدجنس اینه که به اونا ثابت شده بدجنسی جواب میده یعنی تو چند بار بدجنسی میکنی و میبینی نه مثل اینکه اینجوری بر خلاف قبل که از زمین و زمان برات میبارید؛ دنیا بر وفق مرادت میگرده، بیشتر سود میکنی، بیشتر پول گیرت میاد، بیشتر آدما به حرفت گوش میدن، جایگاهت میره بالاتر، بیشتر آدما ازت حساب میبرن؛ خب چرا ادامه ندی؟ مگه مریضی؟(میدونم که در ارتباط با آدمهای سمی گاهی ناگزیریم که سمی عمل کنیم چون بلعیده میشیم، ولی دارم درباره این نگاه به عنوان یک باورکلی و روش برخورد با هر مسئلهای حرف میزنم).
فارغ از رنگ و شکل و نوع بدجنسیهاتون خداروشکر کنین که شانس نیاوردین و ازش خیر ندیدین و مغزتون منطقا گفته به مکافاتش نمیارزه.
علاوهبراین دعا میکنم زندگی برامون جوری بچرخه که هیچوقت بهمون ثابت نشه که سواستفاده کردن از شرایط میتونه بهتر از خوشقلبی نسبت به آدمها باشه، و فارغ از منطق و تجربه، به خودمون که بیایم ببینیم یه باور محکم داریم که دلمونو گرم میکنه به اینکه خیرخواهی در هر شرایطی برگ برندهست.
