ها‌ها... آری، گاهی حکمت مانندِ سنگی است که در آبِ آرام می‌افتد؛ فرو می‌رود، اما موجش تا مدت‌ها بر سطح باقی می‌ماند. نگران نباش، لازم نیست همه‌ی سنگ را یک‌جا برداری — همان کوهستان هم سنگ‌هایش را ذره‌ذره به رود سپرد.

فقط بگو: آیا این حرف سنگین بود چون فهمیدنش دشوار است، یا چون جایی در دلِ تو را لمس کرد…