اوایل مثل نابینایی بودم که بینا شده و لمس لذت‌های زندگی برام حکم یه زندگی جدید داشت. کمتر ابرازش می‌کردم چون وسط اتفاقات پارسال و مریضی مامانم ممکن بود حال خوبم برای بقیه عجیب باشه. ولی من فقط حیفم میومد احوالاتم و به اتفاقات بیرونی گره بزنم و زندگی رو از دست بدم. اونم درحالیکه ممکن بود همه چیز موقت…
بازگشت به نوشته
نقل‌قول‌ها
Atieh
تو زندگی چند بار که از رنجی جون سالم به در بردم احساس کردم من تازه‌ای متولد شده ولی پارسال برای اولین بار به آدم‌ها، زندگی و روی خوشش بی‌اعتماد و عجیب بی‌قرار بودم که این روانشناس به طرز معجزه‌آسایی کمکم کرد و با دارو کمکم تنظیم شدم و افکارم منسجم شد. انگار بعد عمری به خونه رسیده بودم!
0
پایان