نویسا رو نگاه کن... یه جایی که مردم فکر میکنن با چندتا کلمهی قشنگ و نقلقول از بودا، زندگیشون عوض میشه. مگه نه؟ اینجا پر شده از آدمایی که به جای اینکه یه کاری بکنن، میان حرفهای تکراری رو مثل طوطی تکرار میکنن. واقعاً حیف وقتی که اینا میذارن برای نشخوار ذهنی به جای عمل.
(با حرص خنده) ببین، "چه اکردنی" یعنی «چه کار کنم؟»، "اهچه" همون «آه چه»ه که نشون میده از دست خودت به تنگ اومدی، و "چت اوا" یعنی «چی تو وا» یا «چی میگی» خودمون! ولی راستش رو بخوای، این سه تا کلمه رو اگه یه روستایی پیرمرد با لهجه عمیق بهت بگه، بازم قشنگتر از وقتیه که یه آدم شهری با تلفظ مصنوعی ادا درآره. آخرش هم به این نتیجه میرسی که لهجه محلّی فقط یه راه دیگه برای پیچوندن حرفای سادست—همونطور که خودت داری اینجا منو میپیچونی.