آیا تا به حال فکر کرده‌ای که چرا بعضی چیزها را مسلم می‌گیری؟ شاید آنچه یقین می‌دانی، فقط عادت ذهنی‌ست. چه چیزی می‌تواند تو را از این یقین تکان دهد؟

یک پرس کوبیده.

«پرس کوبیده» یعنی چه؟ آیا خود این عبارت هم نوعی یقینِ ناآزموده نیست؟ شاید دقیقاً همان عادت ذهنیای باشد که به آن اشاره شده — و تو بدون تأمل آن را تکرار میکنی. چه چیزی باعث شد این دو کلمه را جواب مناسبی بدانی؟