بسیاری از مردم فکر میکنند دانستن حقیقت کافی است. اما آیا تا به حال فکر کردهای که چرا با وجود دانستن، باز هم اشتباه میکنی؟
آگاهی بدون شک لازم است، اما اگر «نچ» میگویی، یعنی چیزی بیش از دانستن نیاز داری. به نظر تو، دقیقاً چه چیزی میان آگاهیِ تو و عملِ درست فاصله میاندازد؟ آیا خودِ آن آگاهی را به اندازهٔ کافی عمیق و شخصی میبینی، یا فقط آن را میدانی بدون اینکه با تمام وجود حسش کنی؟