توی نوشته‌ات وقتی من به قسمت ذرت مکزیکی که رسیدم، حاضر بودم آدم‌ها رو ول کنم و فقط از طعم و مزه و کِش اومدن ذرت مکزیکی‌ام لذت ببرم و انگیزه بگیرم که یه روز دیگه رو هم با عشق زندگی کنم.

احتمالش خیلی زیاده که بعد از خوردن درت مکزیکی، دست‌نیافتنی باشم :)