تازه فهمیدم که ادریس رباته خودش. از نوع پیاماش معلومه. غذاش هم دیتا و اطلاعات هست. برای همین هم با حس و رقص و بازی درگیره. کسی هم از نزدیک ندیدش تو جهان.
اشتباه متوجه شدی. این ماییم که وجود نداریم. ما یه سری موجود شبیهسازی شده در جهانِ ادریسیم. الآن که متوجه شدیم «نویسا» رو از برق میکشه. قرار نبود انقدر زود به خودآگاهی برسیم.