۱۸ سالگی به شدت آرمانگرا و در اوج «چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد» بودم، الان که به ۲۴ نزدیک میشم میبینم تو این مدت با هر اتفاق، با هر مواجهه با واقعیت پوست انداختم، خیلی متواضعتر شدم ولی میترسم از روزی که بگم«در دایرهٔ قسمت ما نقطهٔ تسلیمیم».
منم حدودا ۶ ماه تجربهش کردم و فوق العاده بود یه روانشناسی گفت باید شروع کنی در عین عدم تعلق و وابستگی، توان تعلق رو پرورش بدی و مرحله جدیدی آغاز شد.

