زاویه

شاید هدفش از دادن دوتا گزینه
فکر نکردن تو به راه‌های دیگه‌ست.

از نظر من
بهترین لباس لباسیه که نشه از روش متوجه بشی آدمه ثروتمنده یا تنگ‌دسته.

خودت رو در معرض افرادی که ازت کمک می‌خوان قرار نمی‌دی؛

اما خارج از اون محدوده بسیار دلسوز و جنتلمنی.

برای فریب وجدان تکنیک خوبیه شاید.

شناختی که چکنویس(چرک‌نویس) آدما بهت میده، پاک‌نویسشون نمی‌ده.
چرک‌نویس‌های دانشجو بیشتر از برگه پاک‌نویس نهایی نشون دهنده لیاقتشه.
اتودهای یه طراح لوگو شناخت بهتری از کیفیت کارش بهت میده تا خروجی نهایی.
دست‌نوشته‌های مچاله شده یه نویسنده بیشتر نمایانگر قدرت قلمشه تا یک خروجی صد‌بار ویراست خورده‌.
اتود /…

همه‌چیز شانسه.
به افزایش "تعداد" و "شدت" آزمودن شانس هم می‌گن تلاش.
و قطعا وقتی تاس بیشتر بریزی احتمال ۶ آوردن هم افزایش پیدا می‌کنه.

بزرگترین جهاد کمال‌گرا ساختن سریع MVP‌ هست.
بزرگترین درمان کمال‌گرا ساختن سریع MVP‌ هست.
بزرگترین نجات‌بخش بهره‌وری، حفظ تمرکز روی ساخت MVP‌ هست و رها کردن سرنخ‌های بی‌شماری که آدم رو بمبارون می‌کنن تو اون لحظه.
بعدش که گاری رو ساختی که راه رفت، حالا براش چراغ بذار، فرمون بذار، آینه‌بغل بذار، هیدرولیک …

من سیبم؛
بهم میگن خیلی خوبی
ولی خب خیلی هم دوسم ندارن

ترجیحشون پرتغال و خیار و موزه اغلب.

ولی خوشحالم که اینو می‌فهمم و پذیرفته‌م و از بالا می‌بینمش و باهاش اوکی‌م خدا رو شکر
و این دستاورد کمی هم نیست.

نزدیکتون (تو شهر زندگی‌ فعلی‌تون) حداقل دو نفر که بتونید ۳ نصفه شب بهش زنگ بزنید بگید بیان سریع فلان‌جا؛
و ایضا کسی که بهش بگین ۵۰تومن ۱۰۰ تومن همین الان می‌خوام؛ و اون به این فکر نکنه که خودش الان داره یا نه و هرطور شده شده جور کنه
حتما داشته باشید.
شاید ده سال بگذره و نفهمی چقدر چیزی که گفتم مهمه ولی…

"کسی که راه غلط می‌رود، بیشتر شانس دارد که به راه آید و به جایی برسد، تا کسی که راهِ درست را غلط می‌رود."

به مرور اینقدر گرگ بودنِ جامعه و ترس از قربانی شدن خودت،
روی مغزت پلتفرم "مهاجم بودن" و "پر رو بودن" رو نصب می‌کنه
که گاهی تو برخوردم با آدم‌های نجیب و با حیا دچار ظلم میشم
بعد از دست خودم ناراحت میشم که خب گاو
چرا از مظلومیت اون آدم سوء استفاده کردی؟
بعد می‌بینم اثرات همون تلاش برای قربانی نبودنه...

I miss nevisa.

همین که بیایم نویسا و شعر بگیم

خودش یه ایده‌ست که اینگیج بشیم

همه هم می‌تونن یه کمی

اصلا یه مسابقه باشه که دل بدیم

اگه جایزه هم داشته باشه که بهتر

چه با ریتمم دارین می‌خونین آفرین

فریاد بزنی، بیشتر از اونی که یواش بگی نمی‌شنوم.
تکرار طوطی‌وار کنی، بیشتر از اونی که فقط یکبار بگی احتمال داره فراموش کنم.
من آدمم.
با اصرار و اجبار، آزادیم رو سلب نکن.
تا اگر برام ممکن باشه
به خاطر درست بودن حرفت
یا علاقه‌ای که بهت دارم
یا احترامی که برای جایگاهت تو زندگیم قائلم
بهت بپیوندم.

لطف به دیگران نیاز اساسی هر کسیه؛ همون رایگان بخشی که مصطفی ملکیان میگه.
بنابراین هیچ منتی بر سر دیگران نیست.
اما خب لطف مدیریت نشده، مخرب رابطه‌ست.
در حال حاضر ملاک من برای لطف "تغییر رفتار" طرف مقابله.
یعنی اگر دیدی داره لطف تو براش عادی و برات وظیفه میشه

اونجاست که شاید باید تجدید نظر کنی.


حالا از سم…

یه جایی در یک کتاب اقتصاد رفتاری هست میگه می‌دونی چرا در خونه‌ها رو قفل می‌زنن، در حالی که می‌دونیم دزد به‌راحتی قفل رو باز می‌کنه؟
"برای اینکه مردم عادی دزد نشن"

چه توفیقی ازین بهتر که خلقی را بیازاری..

خوش قولی آدمارو

اگه هنوز از وفای به عهدشون نفهمیدی
با نحوه قول دادنشون می‌تونی بفهمی.

جایی میشه لیست بات‌ها رو دید؟

درد بزرگ رو فقط به دوست واقعی میشه گفت
اما درد خیلی بزرگ رو به غریبه.

بیشتر به نداشتن پافشاری می‌بازیم تا راه اشتباه