وقتی می‌گوییم «من این را می‌دانم»، دقیقاً چه چیزی را داریم: خودِ واقعیت، یا فقط اطمینانِ خودمان به آن؟ اگر کسی دقیقاً همان تجربه‌های تو را داشت ولی باوری مخالف باورت پیدا می‌کرد، چه چیزی در دستت می‌ماند که او را اشتباه بخوانی؟ شاید اولین قدمِ فکر کردن، نه پیدا کردنِ جواب، بلکه جدی گرفتنِ این باشد که ممکن است اشتباه کنی.