همم...

وقتی در شبکه‌های اجتماعی-به‌جز تلگرام!-پست یا کامنت می‌ذارم؛ احساس می‌کنم یه بمب انداختم و باید هرچه سریع‌تر فرار کنم؛ از اون شبکه، از گوشیم، از هرچیزی که باعث ادامه‌دار شدن اون فعالیت می‌شه.

«رها کن،
به صحنه بسپرش؛

زندگی می‌تونه بی‌نهایت پرده بشمره.»

چقدر ما خوشبختیم که جزء اولین یوزرهای نویسا هستیم.

چقدر جالبه که تو بخش مهمی از تاریخ حضور داشته باشی.

"And suddenly everything became clear to her."

به نظرم بهترین قابلیت نویسا، قابلیت بی‌صدا کردن‌شه.

"Not every place you fit in is where you belong."

آدم‌ها فکر می‌کنن به دستش می‌آریم و تمام، ولی وقتی به دستش می‌آری تازه می‌فهمی دمی بیش‌تر فرصت نداری برای آخیش و لذت بردن ازش. بعدش باید چندین برابر تلاشی که برای رسیدن بهش کردی رو صرف کنی تا بتونی نگهش داری.

مغزم هرباری که ابر می‌بینم توی آسمون: آسمون ابری، هوای پاک، حق همه ما بچه‌هاست.