یه ساعتِ قطعی برقی اعلام کردن برامون، ولی تقریباً همیشه یه ساعت دیگه‌ای می‌برن. تنها چیزی که می‌دونم اینه که اگر قرار باشه برق بره، سر ساعت زوج میره. بنابراین زندگیم تقسیم شده به اسپرینت‌های دو ساعته. چند دقیقه مونده به ساعت زوج، باید آنچه در دو ساعت گذشته کردم رو جمع‌بندی کنم و کامپیوتر و اینا رو خاموش کنم. بعد چند دقیقه منتظر بشینم ببینم نوبت ماست یا نه. یه روزایی هم توی هفته Bonusـه و اصلا برق نمیره. اما چون از قبل نمی‌دونی کدوم روزه، تمام ساعت‌های زوج اون روز رو هم منتظر می‌مونی.

از اداره‌ی محترم برق استان قم بابت این آدرنالینی که به روزمرگی‌هامون تزریق کرده، کمال تشکر رو دارم.